Dra zou ik in slaap gaan vallen toen er plots een lamp ging branden in mijn hoofd. En ik weet hoe bedrieglijk nachtelijke lampen kunnen zijn maar ik probeer het toch...
Belfius Bank koopt voor 60 mio EUR eigen winstbewijzen in. Deze 60 mio EUR is in hoofde van Sociaal Engagement CVBA belastbaar maar door een "slim gekozen" en "verkeerdelijk niet gealloceerde" voorwaardelijkheid kan de belasting op 40 mio EUR ervan worden vermeden dan wel in het slechtste geval uitgesmeerd over 10 jaar (cf. vorige blogposts). Mooi.
Belfius Bank koopt eveneens voor 50 mio EUR winstbewijzen in Belfius Verzekeringen. In de pers bleek intussen wat voor ondingen die winstbewijzen eigenlijk zijn. Telkens wanneer je denkt de "stinkerds" door of vast te hebben, veranderen ze van vorm, geur of kleur:
(1) ze geven recht op winstdeelname (i.e. boekhoudkundig / juridisch in se onderdeel van de jaarlijkse winstverdeling en aldus normalerwijze niet of slechts beperkt uitgedrukt in de boeken van Belfius en dit maximaal voor het gedeelte van het reeds gedecreteerde maar nog niet uitbetaalde dividend);
(2) i.t.t. hetgeen (1) zou doen vermoeden, staan de winstbewijzen toch op de een of andere manier als omvangrijke verplichting (?) / schuld (?) in de boeken van Belfius want net vanwege de terugkoop kon Belfius blijkbaar een eenmalig resultaat realiseren van 60 mio EUR, zijnde 170 mio EUR waardering voor de winstbewijzen (schuld?) t.o.v. een afkoopsom van 110 mio EUR; en
(3) winstdeelname is verbonden met vroegere klantenwerving door ACW en afhankelijk van jaarlijkse inspanningen inzake klantenretentie e.d.
Wat betekent dit nu specifiek voor die winstbewijzen in Belfius Verzekeringen? Ze vertegenwoordigen mijns inziens slechts rechtstreekse waarde in hoofde van twee partijen:
(1) in hoofde van ACW (lees: Sociaal Engagement CVBA) omdat ACW de enige partij is die heeft bijgedragen aan de vroegere klantenwerving en per definitie de enige partij is die de vereiste jaarlijkse inspanning m.b.t. klantenretentie kan leveren voor de door haar aangebrachte klanten waarvoor de winstbewijzen oorspronkelijk werden uitgegeven; en
(2) in hoofde van Belfius Verzekeringen omdat de uit de winstbewijzen voortvloeiende verplichting op haar rust (en boekhoudkundig is uitgedrukt?) en Belfius Verzekeringen aldus bereid is een prijs te betalen om haar eigen verplichting af te kopen.
Slechts in hoofde van deze twee partijen vertegenwoordigen de winstbewijzen in Belfius Verzekeringen een (rechtstreekse) waarde. Draag ze over aan een derde en die derde heeft (theoretisch) niet de minste middelen in handen om de klantenretentie van ACW's achterban te bewerkstelligen waardoor eventuele inkomsten uit de winstbewijzen in hoofde van die derde per definitie nihil zullen zijn wegens niet vervulling van de eraan verbonden voorwaarden. In hoofde van een derde vertegenwoordigen de winstbewijzen aldus generlei (rechtstreekse) waarde omdat ze geen betrekking hebben op klanten die die derde in het verleden heeft aangebracht en die derde evenmin invloed kan uitoefenen op de eraan verbonden voorwaarden m.b.t. klantenretentie. Vanuit die optiek is het ook logisch dat de winstbewijzen niet overdraagbaar zijn behalve dan aan de partij die ze heeft uitgegeven. Dit houdt ten zeerste steek.
En dan komt de vraag: waarom betaalt Belfius Bank 50 mio EUR voor iets dat in haren hoofde generlei rechtstreekse waarde heeft (enkel onrechtstreekse waarde via het positieve effect op haar deelneming in Belfius Verzekeringen)? Ik zou het economisch / juridisch volkomen begrijpen mocht Belfius Verzekeringen haar eigen winstbewijzen inkopen omdat de afkoop van een eigen verplichting wel degelijk een rechtstreekse waarde vertegenwoordigt. Maar het is Belfius Bank die 50 mio EUR neertelt voor ondingen die voor haar geen rechtstreekse waarde vertegenwoordigen: de vervulling van de contractueel aan de winstbewijzen verbonden voorwaarden inzake klantenretentie valt namelijk buiten de eigen beslissingsmacht van Belfius Bank. Naar verwachting moeten die winstbewijzen dan ook onmiddellijk worden afgewaardeerd in de boeken van Belfius Bank. Via de inkoop verstrekt Belfius Bank aldus een voordeel aan Belfius Verzekeringen door een verplichting / kost ten laste te nemen die de hare niet is. Verder moet worden opgemerkt dat die winstbewijzen in principe onoverdraagbaar zijn behalve dan (naar logische verwachting) aan Belfius Verzekeringen zelf, de "uitgever" van de winstbewijzen.
En dan komt het gevolg: mocht Belfius Verzekeringen de eigen winstbewijzen hebben teruggekocht dan was de prijs van 50 mio EUR in hoofde van Sociaal Engagement CVBA belastbaar. Deze weg werd evenwel niet bewandeld. In de plaats daarvan kocht Belfius Bank de winstbewijzen en verstrekte Belfius Bank aan Belfius Verzekeringen aldus een (abnormaal?) voordeel. Plaatsen partijen (Sociaal Engagement CVBA incluis) zich hierdoor in een situatie waaraan belastingvoordelen zijn verbonden, die sanctioneerbaar is door de nieuwe anti-misbruikbepaling?
Zou het aldus kunnen dat de belastbare basis van Sociaal Engagement CVBA in boekjaar 2013 strikt genomen fiscaal / juridisch moet worden verhoogd met (nog eens) 50 mio EUR? Of is het nachtelijk licht inderdaad bedrieglijk?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten