Bij deze mijn oprechte gelukwensen aan Professor Geens. Met veel interesse heb ik destijds zijn hoorcolleges "vennootschapsrecht" gevolgd. Een bijzonder aangenaam spreker, die dialoog en discussie centraal stelt. Een absolute "krak" daarenboven in zijn vakgebied.
Professor Geens werd vandaag Minister Geens. Er wacht hem een bijzonder moeilijke taak om de angel uit het Belfius - Sociaal Engagement CVBA - ACW dossier te halen. Dat zijn kantoor Eubelius Sociaal Engagement CVBA specifiek adviseerde in de (heikele) transactie inzake de terugkoop van winstbewijzen zal zijn taak niet vereenvoudigen. Als Minister Geens zal hij mogelijk (zelfs meer dan waarschijnlijk) geroepen worden transacties die hij als Vennoot Geens mede adviseerde te duiden, te verduidelijken en te verdedigen.
Beter vroeg dan laat kunnen Minister Geens dan ook o.a. volgende kritische vragen worden gesteld:
(1) Wat is de precieze (juridische en fiscale) aard van de betrokken winstbewijzen in Belfius Bank en Belfius Verzekeringen?
(2) Op welke gronden werden deze winstbewijzen destijds precies aan Sociaal Engagement CVBA toegewezen?
(3) Werd bewust (van de mogelijke fiscale gevolgen) een voorwaardelijkheid verbonden aan de vergoeding voor de winstbewijzen in Belfius Bank (i.e. de in de pers genoemde 40 mio EUR) en bijvoorbeeld niet aan de vergoeding voor de winstbewijzen in Belfius Verzekeringen (cf. eerdere blogpost: http://gingerhedgerows.blogspot.be/2013/02/over-slim-gekozen-voorwaardelijkheid.html)?
(4) Houdt het daadwerkelijk steek dat Belfius Bank de winstbewijzen in Belfius Verzekeringen terugkoopt of werd deze weg bewandeld vanuit (louter) fiscale overwegingen (cf. eerdere blogpost: http://gingerhedgerows.blogspot.be/2013/03/over-de-nachtlamp-en-het-acw.html)?
Een organisatie mag haar belastingtoestand optimaliseren. Daarmee is niets mis. Ook mag Sociaal Engagement CVBA wat mij betreft haar voordeel doen met de notionele interestaftrek. Ik vind het zelfs de plicht van haar bestuurders om deze te claimen omdat het rechtmatig claimen van dergelijke wettelijk voorziene belastingaftrek het vennootschapsbelang dient.
Maar aan de andere kant geldt ook dat open communicatie over de besteding van gemeenschapsgeld een must is. Het doorprikken van de "valse" ethiek van organisaties, die mee het beleid maken en aan tafel zitten wanneer beslissingen worden genomen in het voor- of nadeel van de gemeenschap, is dat ook.
Ik ben niet politiek actief. Ik dien geen verborgen agenda. Slechts verontwaardiging heeft ertoe geleid dat ik me enigszins in deze Belfius - ACW problematiek ben gaan verdiepen. Dezelfde verontwaardiging die Stephane Hessel in onze hoofden heeft willen planten.
Minister Geens lijkt me bij uitstek de persoon te zijn die met kennis van zaken openheid kan verschaffen in het Belfius - ACW dossier.
dinsdag 5 maart 2013
vrijdag 1 maart 2013
Over de nachtlamp en het ACW
Dra zou ik in slaap gaan vallen toen er plots een lamp ging branden in mijn hoofd. En ik weet hoe bedrieglijk nachtelijke lampen kunnen zijn maar ik probeer het toch...
Belfius Bank koopt voor 60 mio EUR eigen winstbewijzen in. Deze 60 mio EUR is in hoofde van Sociaal Engagement CVBA belastbaar maar door een "slim gekozen" en "verkeerdelijk niet gealloceerde" voorwaardelijkheid kan de belasting op 40 mio EUR ervan worden vermeden dan wel in het slechtste geval uitgesmeerd over 10 jaar (cf. vorige blogposts). Mooi.
Belfius Bank koopt eveneens voor 50 mio EUR winstbewijzen in Belfius Verzekeringen. In de pers bleek intussen wat voor ondingen die winstbewijzen eigenlijk zijn. Telkens wanneer je denkt de "stinkerds" door of vast te hebben, veranderen ze van vorm, geur of kleur:
(1) ze geven recht op winstdeelname (i.e. boekhoudkundig / juridisch in se onderdeel van de jaarlijkse winstverdeling en aldus normalerwijze niet of slechts beperkt uitgedrukt in de boeken van Belfius en dit maximaal voor het gedeelte van het reeds gedecreteerde maar nog niet uitbetaalde dividend);
(2) i.t.t. hetgeen (1) zou doen vermoeden, staan de winstbewijzen toch op de een of andere manier als omvangrijke verplichting (?) / schuld (?) in de boeken van Belfius want net vanwege de terugkoop kon Belfius blijkbaar een eenmalig resultaat realiseren van 60 mio EUR, zijnde 170 mio EUR waardering voor de winstbewijzen (schuld?) t.o.v. een afkoopsom van 110 mio EUR; en
(3) winstdeelname is verbonden met vroegere klantenwerving door ACW en afhankelijk van jaarlijkse inspanningen inzake klantenretentie e.d.
Wat betekent dit nu specifiek voor die winstbewijzen in Belfius Verzekeringen? Ze vertegenwoordigen mijns inziens slechts rechtstreekse waarde in hoofde van twee partijen:
(1) in hoofde van ACW (lees: Sociaal Engagement CVBA) omdat ACW de enige partij is die heeft bijgedragen aan de vroegere klantenwerving en per definitie de enige partij is die de vereiste jaarlijkse inspanning m.b.t. klantenretentie kan leveren voor de door haar aangebrachte klanten waarvoor de winstbewijzen oorspronkelijk werden uitgegeven; en
(2) in hoofde van Belfius Verzekeringen omdat de uit de winstbewijzen voortvloeiende verplichting op haar rust (en boekhoudkundig is uitgedrukt?) en Belfius Verzekeringen aldus bereid is een prijs te betalen om haar eigen verplichting af te kopen.
Slechts in hoofde van deze twee partijen vertegenwoordigen de winstbewijzen in Belfius Verzekeringen een (rechtstreekse) waarde. Draag ze over aan een derde en die derde heeft (theoretisch) niet de minste middelen in handen om de klantenretentie van ACW's achterban te bewerkstelligen waardoor eventuele inkomsten uit de winstbewijzen in hoofde van die derde per definitie nihil zullen zijn wegens niet vervulling van de eraan verbonden voorwaarden. In hoofde van een derde vertegenwoordigen de winstbewijzen aldus generlei (rechtstreekse) waarde omdat ze geen betrekking hebben op klanten die die derde in het verleden heeft aangebracht en die derde evenmin invloed kan uitoefenen op de eraan verbonden voorwaarden m.b.t. klantenretentie. Vanuit die optiek is het ook logisch dat de winstbewijzen niet overdraagbaar zijn behalve dan aan de partij die ze heeft uitgegeven. Dit houdt ten zeerste steek.
En dan komt de vraag: waarom betaalt Belfius Bank 50 mio EUR voor iets dat in haren hoofde generlei rechtstreekse waarde heeft (enkel onrechtstreekse waarde via het positieve effect op haar deelneming in Belfius Verzekeringen)? Ik zou het economisch / juridisch volkomen begrijpen mocht Belfius Verzekeringen haar eigen winstbewijzen inkopen omdat de afkoop van een eigen verplichting wel degelijk een rechtstreekse waarde vertegenwoordigt. Maar het is Belfius Bank die 50 mio EUR neertelt voor ondingen die voor haar geen rechtstreekse waarde vertegenwoordigen: de vervulling van de contractueel aan de winstbewijzen verbonden voorwaarden inzake klantenretentie valt namelijk buiten de eigen beslissingsmacht van Belfius Bank. Naar verwachting moeten die winstbewijzen dan ook onmiddellijk worden afgewaardeerd in de boeken van Belfius Bank. Via de inkoop verstrekt Belfius Bank aldus een voordeel aan Belfius Verzekeringen door een verplichting / kost ten laste te nemen die de hare niet is. Verder moet worden opgemerkt dat die winstbewijzen in principe onoverdraagbaar zijn behalve dan (naar logische verwachting) aan Belfius Verzekeringen zelf, de "uitgever" van de winstbewijzen.
En dan komt het gevolg: mocht Belfius Verzekeringen de eigen winstbewijzen hebben teruggekocht dan was de prijs van 50 mio EUR in hoofde van Sociaal Engagement CVBA belastbaar. Deze weg werd evenwel niet bewandeld. In de plaats daarvan kocht Belfius Bank de winstbewijzen en verstrekte Belfius Bank aan Belfius Verzekeringen aldus een (abnormaal?) voordeel. Plaatsen partijen (Sociaal Engagement CVBA incluis) zich hierdoor in een situatie waaraan belastingvoordelen zijn verbonden, die sanctioneerbaar is door de nieuwe anti-misbruikbepaling?
Zou het aldus kunnen dat de belastbare basis van Sociaal Engagement CVBA in boekjaar 2013 strikt genomen fiscaal / juridisch moet worden verhoogd met (nog eens) 50 mio EUR? Of is het nachtelijk licht inderdaad bedrieglijk?
Belfius Bank koopt voor 60 mio EUR eigen winstbewijzen in. Deze 60 mio EUR is in hoofde van Sociaal Engagement CVBA belastbaar maar door een "slim gekozen" en "verkeerdelijk niet gealloceerde" voorwaardelijkheid kan de belasting op 40 mio EUR ervan worden vermeden dan wel in het slechtste geval uitgesmeerd over 10 jaar (cf. vorige blogposts). Mooi.
Belfius Bank koopt eveneens voor 50 mio EUR winstbewijzen in Belfius Verzekeringen. In de pers bleek intussen wat voor ondingen die winstbewijzen eigenlijk zijn. Telkens wanneer je denkt de "stinkerds" door of vast te hebben, veranderen ze van vorm, geur of kleur:
(1) ze geven recht op winstdeelname (i.e. boekhoudkundig / juridisch in se onderdeel van de jaarlijkse winstverdeling en aldus normalerwijze niet of slechts beperkt uitgedrukt in de boeken van Belfius en dit maximaal voor het gedeelte van het reeds gedecreteerde maar nog niet uitbetaalde dividend);
(2) i.t.t. hetgeen (1) zou doen vermoeden, staan de winstbewijzen toch op de een of andere manier als omvangrijke verplichting (?) / schuld (?) in de boeken van Belfius want net vanwege de terugkoop kon Belfius blijkbaar een eenmalig resultaat realiseren van 60 mio EUR, zijnde 170 mio EUR waardering voor de winstbewijzen (schuld?) t.o.v. een afkoopsom van 110 mio EUR; en
(3) winstdeelname is verbonden met vroegere klantenwerving door ACW en afhankelijk van jaarlijkse inspanningen inzake klantenretentie e.d.
Wat betekent dit nu specifiek voor die winstbewijzen in Belfius Verzekeringen? Ze vertegenwoordigen mijns inziens slechts rechtstreekse waarde in hoofde van twee partijen:
(1) in hoofde van ACW (lees: Sociaal Engagement CVBA) omdat ACW de enige partij is die heeft bijgedragen aan de vroegere klantenwerving en per definitie de enige partij is die de vereiste jaarlijkse inspanning m.b.t. klantenretentie kan leveren voor de door haar aangebrachte klanten waarvoor de winstbewijzen oorspronkelijk werden uitgegeven; en
(2) in hoofde van Belfius Verzekeringen omdat de uit de winstbewijzen voortvloeiende verplichting op haar rust (en boekhoudkundig is uitgedrukt?) en Belfius Verzekeringen aldus bereid is een prijs te betalen om haar eigen verplichting af te kopen.
Slechts in hoofde van deze twee partijen vertegenwoordigen de winstbewijzen in Belfius Verzekeringen een (rechtstreekse) waarde. Draag ze over aan een derde en die derde heeft (theoretisch) niet de minste middelen in handen om de klantenretentie van ACW's achterban te bewerkstelligen waardoor eventuele inkomsten uit de winstbewijzen in hoofde van die derde per definitie nihil zullen zijn wegens niet vervulling van de eraan verbonden voorwaarden. In hoofde van een derde vertegenwoordigen de winstbewijzen aldus generlei (rechtstreekse) waarde omdat ze geen betrekking hebben op klanten die die derde in het verleden heeft aangebracht en die derde evenmin invloed kan uitoefenen op de eraan verbonden voorwaarden m.b.t. klantenretentie. Vanuit die optiek is het ook logisch dat de winstbewijzen niet overdraagbaar zijn behalve dan aan de partij die ze heeft uitgegeven. Dit houdt ten zeerste steek.
En dan komt de vraag: waarom betaalt Belfius Bank 50 mio EUR voor iets dat in haren hoofde generlei rechtstreekse waarde heeft (enkel onrechtstreekse waarde via het positieve effect op haar deelneming in Belfius Verzekeringen)? Ik zou het economisch / juridisch volkomen begrijpen mocht Belfius Verzekeringen haar eigen winstbewijzen inkopen omdat de afkoop van een eigen verplichting wel degelijk een rechtstreekse waarde vertegenwoordigt. Maar het is Belfius Bank die 50 mio EUR neertelt voor ondingen die voor haar geen rechtstreekse waarde vertegenwoordigen: de vervulling van de contractueel aan de winstbewijzen verbonden voorwaarden inzake klantenretentie valt namelijk buiten de eigen beslissingsmacht van Belfius Bank. Naar verwachting moeten die winstbewijzen dan ook onmiddellijk worden afgewaardeerd in de boeken van Belfius Bank. Via de inkoop verstrekt Belfius Bank aldus een voordeel aan Belfius Verzekeringen door een verplichting / kost ten laste te nemen die de hare niet is. Verder moet worden opgemerkt dat die winstbewijzen in principe onoverdraagbaar zijn behalve dan (naar logische verwachting) aan Belfius Verzekeringen zelf, de "uitgever" van de winstbewijzen.
En dan komt het gevolg: mocht Belfius Verzekeringen de eigen winstbewijzen hebben teruggekocht dan was de prijs van 50 mio EUR in hoofde van Sociaal Engagement CVBA belastbaar. Deze weg werd evenwel niet bewandeld. In de plaats daarvan kocht Belfius Bank de winstbewijzen en verstrekte Belfius Bank aan Belfius Verzekeringen aldus een (abnormaal?) voordeel. Plaatsen partijen (Sociaal Engagement CVBA incluis) zich hierdoor in een situatie waaraan belastingvoordelen zijn verbonden, die sanctioneerbaar is door de nieuwe anti-misbruikbepaling?
Zou het aldus kunnen dat de belastbare basis van Sociaal Engagement CVBA in boekjaar 2013 strikt genomen fiscaal / juridisch moet worden verhoogd met (nog eens) 50 mio EUR? Of is het nachtelijk licht inderdaad bedrieglijk?
Abonneren op:
Posts (Atom)