"We zijn in de eerste plaats met de kam door alle uitgaven gegaan en hebben ons voor de rest van het jaar beperkt tot de strikt noodzakelijke uitgaven." A. De Croo
Het klinkt altijd zo triomfantelijk uit de mond van de politici. Het schijnbare gemak waarop die middelen telkens opnieuw worden gevonden is niettemin stuitend. Haast achteloos kammen of schaven politici miljoenen euro's bij elkaar. Los van het tussen de lijnen stiekeme schuiven met uitgaven, rijst dan de vraag: waarom nu pas kammen en schaven? Vond A. De Croo deze kam pas bij aankomst op zijn kabinet, plompverloren in deze of gene schuif? Was de kaasschaaf jaren geleden stoemelings achterin de keukenkast beland?
Doorheen het huidige kammen en schaven klinken vooral de gemiste kansen door, en de historische spilzucht en het vergooien van voor zeker genomen welvaart. En ondertussen bouwt de nieuwe generatie lustig huizen door een voorschotje te nemen op mama's of papa's in betere tijden opgebouwd vermogen of te teren op de alomgekende gulheid van de bank om de hoek. Investeren met voorafjes. En dat allemaal in de ijdele hoop dat na ons die generatie komt van succesvollen, "high profiles" of gewoonweg hoogvliegers, die alles netjes en tijdig zullen terugbetalen.
En toch. Er is vernieuwde hoop. Er is debat en er is A. De Croo, die mogelijks het licht heeft gezien. Want brugpensioen op 50, het is inderdaad toch al te gek...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten